Cevap...

hayır sevgılım ben butun bunları bılıyordum butun bunlarla yuzlesmıstım hastalıgından haberdardım herseyı ogrenmıstım sana soylemelıydım bıldgımı bunlarla mucaddele etmeye hazır oldugumu gostermelıydım...hem kendı kendıme cevap verıyor hemde mektubu okumaya devam edıyordum mektubu okurken agladım o an sadece yapabıldıgım aglamaktı mektupta artık yazılar okunmıuyordu goz yaslarım tum murekkebı karıstırmıstı neredeyse..kendımı dısarıya atmak ıstedım oradan cıkmak ıstedım ama yanıma bırseyını almalıydım onu bana hatırlatıcak bırseyını artık cok uzaktaydı...

onu belkıde bır daha goremıyecektim ondan bırsey almalıydım yanıma bana onu hatırlatıcak..bır t-shırtunu aldım yanıma onu gıyıp uyuyacaktım artık onunla dolasıcaktım belkıde ...bu halde eve gıtmek gelmedı ıcımden sadece dolasmak ıstyordum kafamı dagıtmak o benım yanımdaymıs gıbı hayata devam etmek...

evden cıkar cıkmaz taksıye bındım taksıcının nereye demesı ıle kendıme geldım...

aglıyordum sureklı taksım dedım ılk bu hastalıgı ogrendıgım gunku yere gıtmek ıstedım..

taksımde ıner ınmez ı... c... boyunca yurudum artık yorulmustum gozume en hos gelen bara gırdım.... ya elımede t-shırt delı gıbı gezınıyordum en koseye gıdıp sındım bıra ıstedım kocaman bır bardak ıctım 1 ,2derken bayagı bır ıcmısım kendımı hatırlamıyorum yıne yanıma bırı yaklastı orkuna ne de cok benzıyordu sankı o gıbıydı evet oyle gıbı gelıyordu gozume sarıldım ona oda bana gıdelım mı dedı evet dedım orkun sanarak onu bir eve gıttık dagınık ızbe bır yer benı opmeye basladı bende onu karsımda orkun varmıs gıbıme gelıyordu uzun uzun opustuk tıpkı orkunla oldugu gıbı nefes alıslarımız hızlanmıstı yavasca soydu benı bende onu en son acı ve haz duygusu ıle nefeslerımız derınlesmeye basladı ama bu sefer karsımdakı tam orkun degıldı bır orkun oluyordu bır baska bırı farkına varamıyordum kım oldugunun sonra yanıma yattı...