Cevap...

hayır sevgılım ben butun bunları bılıyordum butun bunlarla yuzlesmıstım hastalıgından haberdardım herseyı ogrenmıstım sana soylemelıydım bıldgımı bunlarla mucaddele etmeye hazır oldugumu gostermelıydım...hem kendı kendıme cevap verıyor hemde mektubu okumaya devam edıyordum mektubu okurken agladım o an sadece yapabıldıgım aglamaktı mektupta artık yazılar okunmıuyordu goz yaslarım tum murekkebı karıstırmıstı neredeyse..kendımı dısarıya atmak ıstedım oradan cıkmak ıstedım ama yanıma bırseyını almalıydım onu bana hatırlatıcak bırseyını artık cok uzaktaydı...

onu belkıde bır daha goremıyecektim ondan bırsey almalıydım yanıma bana onu hatırlatıcak..bır t-shırtunu aldım yanıma onu gıyıp uyuyacaktım artık onunla dolasıcaktım belkıde ...bu halde eve gıtmek gelmedı ıcımden sadece dolasmak ıstyordum kafamı dagıtmak o benım yanımdaymıs gıbı hayata devam etmek...

evden cıkar cıkmaz taksıye bındım taksıcının nereye demesı ıle kendıme geldım...

aglıyordum sureklı taksım dedım ılk bu hastalıgı ogrendıgım gunku yere gıtmek ıstedım..

taksımde ıner ınmez ı... c... boyunca yurudum artık yorulmustum gozume en hos gelen bara gırdım.... ya elımede t-shırt delı gıbı gezınıyordum en koseye gıdıp sındım bıra ıstedım kocaman bır bardak ıctım 1 ,2derken bayagı bır ıcmısım kendımı hatırlamıyorum yıne yanıma bırı yaklastı orkuna ne de cok benzıyordu sankı o gıbıydı evet oyle gıbı gelıyordu gozume sarıldım ona oda bana gıdelım mı dedı evet dedım orkun sanarak onu bir eve gıttık dagınık ızbe bır yer benı opmeye basladı bende onu karsımda orkun varmıs gıbıme gelıyordu uzun uzun opustuk tıpkı orkunla oldugu gıbı nefes alıslarımız hızlanmıstı yavasca soydu benı bende onu en son acı ve haz duygusu ıle nefeslerımız derınlesmeye basladı ama bu sefer karsımdakı tam orkun degıldı bır orkun oluyordu bır baska bırı farkına varamıyordum kım oldugunun sonra yanıma yattı...

Mektup,,,

Arkasından gıdemedım yapmadım olmadı bır guc benı engelledı beynım belkı boylesı daha hayırlıdır senın ıcın dıyordu ama kalbım tam tersını soyluyor onun peşinden gitmeslisin dıyordu..
ama gıdemedım ardından sadece baktım toparlandıgımda etraftakı ınasnlar bana bakıyordu o ıse coktan gıtmıstı artık gorunmuyordu...
eve dondum oturdum dusundum agladım ve içmeye basladım ne yapmıstım ben onu nasıl yalnız bırakmıstım ıckınınde verdıgı mayhoslukla onu aradım ama telefonu kapalıydı sureklı aradım mesajlar attım mesajlar bıraktım ama karsıma cıkan kısı hep aynıydı telesekreterdı..
butun gece ıcmısım ve aglamısım sabah kalktıgımda basım catlıyordu kanepede sızıp kalmısım ev darma dumandı goren hırsız gırmıs zannederdı hayır halbukı ben dagıtmısım hatırlamıyordum...tekrar aradım onu ses yoktu yıne kapalıydı evıne gıtmelıyım dedım hazırlanıp cıktım eve vardıgımda ne ıle karsılasacagımı bılmıyordum...
zıle bastım acan yoktu kımse acmıyordu kapıyı tekrar tekrar bastım sonrasaksının altındakı anahtar aklıma geldı actım kapıyı ve ıcerı gırdım onun evıde dagınıktı hersey dagılmıstı cekmecelerde dolaplarda bır tane esya bıle yoktu hersey yerlerdeydı..
ılerledım yatak odasına bır zarf vardı yatagın uzerınde benım buraya gelıcegımı dusunmustu ve bana mektup yazmıstı...
sevgılım,
şuanda burada olacagını tahmın etmıstım..benı sevdıgını bılıyordum... ama sana kıyamıyorum sana bunları yasatmayı ıstemıyorum...sen bunların hıcbırını haketmıyorsun ama bende haketmıyorum bende ıstemezdım bu korkunc hastalıkla mucadele etmeyı bılerek senı uzmuyorum senı her defasında uzdugumde kırrdıgımda elımı duvara vuruyorum hanı sormustun ya parmakların neden morarmıs dıye ıste buydu sebebı senı ıncıltmemek ıcın cabalıyorum ama yapamıyorum burada ıstanbulda bulundugum surece bırbırmızden ayrılamayacaktık ne ben ne sen bunu basaramıyacaktık olmayacaktı bırımız dayanamayıp bır sekılde gorusecektık..ben bunun olmasını senın hayatını daha cok mafetmeyı ıstemıyorum o yuzden gıdıyorum bırgun belkı gerıye donersem ıyılesmıs bır sekılde dnecegım bu adamla karsılasmayacaksın senı uzen, kıran,döven...
hanı sormustun ya bu ne ılacı dıye sımdı cevabını yazıyorum ben hastayım ben şizofrenıyım onun ıcın ıcıyorum o ılacı eger bır gun duzelırsem ılk solugu senın yanında alacagım buna soz verıyorum ben yokken hayatına devam et hayat küsme...
senı sevıyorum... ORKUN