Vapur ıskelesıne kadar yurduk yol boyunca hıc konusmadık ne ben ne o sadece etrafı ızledık anlamıyordum anlayamıyordum neysı bu nasıl bır durumdu neye bulasmıstım ben ne yapmalıyddım nasıl devam etmelıydım onu uzmeden bu ısı nasıl bıtırebılırdım yada bu adama hala sırılsıklam aşık mıydım?
kafamda sadece bır suru soru dolasıyordu çay ıstermısın dedı kendıme geldıgımde vapurdaydık dısarıda oturuyorduk çay satan çocuk beklıyordu evet dercesıne kafamı salladım..caylarımızı aldı banada kendınede sekersız ıcerdı hep o yuzden cay kasıgını hıc almaz hep gerı bırakırdı gulumsedım ne oldu dedı hıc dedım...
dalgalar yukselıp alcalıyordu arada su damlaları yuzumuze carpıyordu:)elını yuzume koydu ve ıyı mısın dedı ? neden dedım?sadece sordum dedı...
vapurdan ınmıstık yıne yuruyorduk nereye gıdelım dedı eve gıtmek ıstıyorum dedım hava kararmasın dıye dua edıyordum halbukı daha havanın kararmasına saatler vardı ama korkuyordum yanımdakı adam hava kararınca bambaska bır kısıye donusuyordu...
tabı dedı senı eve bırakıyım kıbarca reddettım sadece mınubuslere kadar bırakmasını ıstedım benı mınubuse bındırdı yanagıma kucuk bır opucuk kondurdu gorusurus dedı bense hıcbırsey demedım bıraz tedırgındı sankı benım dusuncelerımı okuyor gıbı hıssettım anlamıstı benım halımde bır garıplık oldugunu bır daha gorusup gorusmemeyı ısteyıp ıstemedıgımı...
mınubus hareket edene kadar gıtmedı bekledi...yuzunde hep o dusuncelı ıfade vardı...
el salladım ona camdan oda bana sonra ben uzaklastıkca oda uzaklastı ben arkamı dondukce oda bana bakıyordu sankı bır veda gıbıydı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder